Ben en çok küçükken böyle kapının önünden saf temiz kalpli tüpçüler geçerdi "AAAygaaaaz" diye bağırırdı şevkatli sesiyle bir hatun banttan..O geldiği vakit reflexmidir bilemem direk cama atlar kimin evine gidiyor diye bakardım hem sadece aygaz değil "bizim gaaaaz" diyen vardı oda güzeldi hatta ipragaz vardı neyse çok var daha ama ben onları özledim..Şimdilerde elin kendini bilmezlerinin eline motoru veriyorlar ipini koparmış köpek gibi dolaşıyor onlarda..

Eskiden babannemlerin evinin oraya bayramlarda gelen bir amca vardı... Böle küçük, üzerinde zincirlerle bağlı bir sürü salıncağı olan yanındaki kolla kurmalı bir zımbırtı olurdu... O geldiğinde ne alakaysa sanki lunaparka gitmiş gibi sevinir, hemen binerdik...

Bir de salıncağa ayakta binmenin boyu 1 karış uzatacağına inanırdık heralde Salıncakla sallanır, sallanır sonra acaip gaz bir şekilde ayağa kalkar, hızla sallanırken salıncaktan aşağı atlardık. Bu bir nevi büyümeyi sembolize ediyordu sanki bziler için...

Hea hazır aklıma gelmişken... Bir de eskiden Memo Dondurma vardı... Algida filan nerdeeee... Aaah aahhh... Ambargoları gördük biz.. şimdiki gençlik ne şanslı (yaşlanıyorum sanırım )

tasolar vardı .. o zamanlar pokemon tasoları yoktu.bugs bunny le idare ederdik.. tombi cips vardı çok severdim

tombi cips peynirli ve fıstıklıydı... peynirlisi ayak gibi kokardı

ilkokulda top oynayan abilere top toplar, ödül olarak en fazla takıma alırlardı.. taa ki yeteneğimiz keşfedilince as takıma alınana kadar

Erol Günaydın'ın oynadığı trafik bilgilendirme filmleri vardı. Doğru ahmet'miydi adı neydi?...

Siyah-beyaz televizyonların ekranlerının önüne mavi bişey takılırdı[yine eskiden monitörler için kullanılan, hani şu göz yormayan bi zımbırtı varya o şekil işte], ne alakaysa...

bide yedigün dü sanırım cam şişelerde satılırdı. yanlış hatırlamıyorsam reklamlarında grup vitamin vardı.o reklam her çıktıgında şapşal şapşal oynardım tv nun karşısında...

Köstebekli bi çizgi filim vardı mogu mogu doriti doriti felan iki kardeş köstebek. Bitişinde martıyla uçarlardı böle. Hatta bi ara şarkısını bulmuştum kaybettim sonra.

Torpil maytap felan atardık. Gerçi hala arada bir iki patlayıcı deneyi yapıyom ama.

ben susam sokağını çok seviyordum..
bir de barış manço nun 7den 77ye programı vardı(adam olacak çocukmuydu yoksa) ona mektup yazardım hep..yani ben söylerdim ablam yazardı
bunlar 16yıl önceydi tabi..
daha sonraları atarilere merak sarmıştık bir de cipslerden taso çıkıyordu baya bağımlılık yapmıştı onlar da. pazar günleri buz pateni programları olurdu, pembe diziler vardı çok fazla brezilya dizileri furyası olmuştu acayip sıkılırdım. bir de yalan rüzgarı vardı..şaşırırdım bi dizide birbirinin sevgilisi, karısı olmayan kalmıyor diye

Kanal d cocuk kulubu vardı bizde ona yazardık mektup...agaughaha

berış mançoyu izlerdim hep küçükken ey gidi günler..

Kolalar 1 lt halinde cam şişelerde satılırdı(2,5 luk filan yok yani daha). Ve pepsi vardı benim hatırladığım.

Prekazi vardı hocam, tee orta sahadan goller çakardı.

ewt bi de kola şişelerinin altında mavi ya da siyah bişiii olursu şişe dik durabilsin die

eskiden deliğe misketleri sokmaya çalışırdık...
şimdi...

eskıden ısıklar kapanınca oturur masal anlatır aıle ortamı olurdu sımdı yok