İçeriğe geç
Bildirimler
Tümünü temizle

..mutlu olmak için ?

31 Gönderiler
27 Üyeler
0 Reactions
11.5 K Görüntüleme
bindokuzyuz84
(@bindokuzyuz84)
Gönderiler: 3149
Famed Member
Konu başlatıcı
 
[#27318]

sıkıntıları, üzüntüleri bir kenara atmak oldukça zor gözükse de insan istedikten sonra hepsinden kurtulabiliyor, bilirsiniz..

işte tam bu anlarda, seni çekip kurtaran neler oluyor ?

- benim aklıma ilk gelen Çikolata (:
nası bişeydir bu, kazanı olsa içine kafamı sokup, uğruna şeker komasına girip ölmeyi göze alabileceğim, mutluluk hormonu seviyelerimi doğal sınırların üpüstüne çıkaran şeyy :D

tecrübelerimizi paylaşalım, var mı daha iyi numaralarınız merak ettim ??


..Notalarına yaklaş aşkın !

 
Gönderildi : 03/09/2009 2:56 pm
AurorA
(@aurora)
Gönderiler: 6759
Illustrious Member
 

Kendini kötü hissetmenin çeşitli aşamaları var bence...

1. Aşama; Kötü bir şeylerin olabileceğinin paniğini yaşamak ve olmayan şeyler için üzülmek... Bu noktada yapabileceğim pek bir şey olmuyor... Sürekli o acıyı düşünüp sürekli ah-vah ediyorum... Kendimi kurtarma yolları, alternatif çareler arıyorum... Eğer umut yoksa zaten 2. aşamaya doğru ilerliyor insan ister istemez... 2. aşamaya geçmeden önce yapılabilecek en güzel şey insanın aklını oyalamak üzere çeşitli şeylerle uğraşmasıdır. Bkz. ev temizliği, çeviri, yeni projeler üretmek, hobilere yönelmek vs...

2. Aşama; Kötü şeylerin olmaya başladığı andır :) Bu durumda da hissetmekten başka bir şey yaptığım söylenemez... Çıkış yolları, çekilen ızdırabı hafifletme yolları ararım kendimce... Ama bulunamıyorsa 3. aşama gelmiş demektir... Yine 1. aşamada olduğu gibi, bu aşamada da 3. aşamaya geçmeden önce yapılabilecek en güzel şey insanın aklını oyalamak üzere çeşitli şeylerle uğraşmasıdır. Bkz. ev temizliği, çeviri, yeni projeler üretmek, hobilere yönelmek vs...

3. Aşama; Dibe vuruş... İşte bu noktada biraz oyalandıktan sonra kendime söz geçirebiliyorum... Ne olmuş yani? İstenmeyen sonuç hasıl oldu ve bir şekilde dibe vurduk... Daha da dibe vurulamayacağına göre :) Bu noktadan sonra deliliğe geçiş dönemi başlıyor... İnsan yaşamış olduğu sıkıntıyı bir kenara atıp, bulunduğu anı, nefes alabilmesini, kötüye doğru götürüyor bile olsa hayatını kendi ellerinde tuttuğunun farkına varıyor... Hayatın gel-gitlerle dolu olduğunu, hiç kimsenin belli bir noktaya ulaşıp orada "sonsuza dek mutlu yaşa"madığını fark ediyor... Ve o büyük bilgelikle, yukarıdan tekrar dünyaya ve bu aceleci yaşamlara baktığında, bütün yaşanılan kötü olaylara rağmen, insanın içine huzur doluyor... Daha kötü ne olabilir ki? Zaten dipteyim... Ama en güzeli, ben yaşıyorum :)


Ben de insanım lan!

 
Gönderildi : 03/09/2009 3:20 pm
R-ainmaker
(@r-ainmaker)
Gönderiler: 1398
Noble Member
 

sahile inip belki 1 veya 2 saat turlamaktır beni rahatlatan hiç olmazsa denizin o eşsiz mavisi mutluluk getirir insana : )


My Life İs Metal

 
Gönderildi : 03/09/2009 3:46 pm
deephuman
(@deephuman)
Gönderiler: 3259
Famed Member
 

Evde yalnız geçirilen bir haftasonu. Daha çok depresyona girilmesi yüksek ihtimal ama ben de tam tersi oluyor.

Bi de şarabını aldın mı.. oy oy oy..


Biz de öldük, ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya..

 
Gönderildi : 03/09/2009 4:05 pm
sentenced_1303
(@sentenced-1303)
Gönderiler: 810
Prominent Member
 

Somut şeyler bana her zaman haz vermişlerdir, ama mutluluğu asla veremezler. Mutluluğu her zaman soyut kavramlarda aramış bir insan olarak mutluluğun hayatta bir amaç sahibi olmakla eşdeğer olduğunu düşünürüm. Çünkü ben ancak böyle mutlu olurum. Beni tüm sıkıntılarımdan kurtarıp mutlu kılabilecek tek şey kurduğum hayallerdir, yaşama amacımdır.

Denildiği gibi insan istedikten sonra sıkıntılarından kurtulabilir. Yalnız burda önemli olan istemektir. Zor olan da budur zaten, mutluluğu içten bir şekilde isteyebilmek. Mutluluğu amaçlamanın yalnızca sözlerle şekillendirildiği bir isteyiş samimi olmaktan çok uzak, yalnızca temenni biçimini almış bir laf kalabalığıdır. Bu aynen şuna benzer: “Ben zekiyim ama ders çalışmıyorum.” Başarıyı getiren şey, zor olan şey çoğu zaman zekadan çok çalışmadır, gayrettir, emektir zaten. Zor olanı küçümseyip daha önemsiz olanı ön plana çıkarmak da insan aklının yaptığı en büyük yanlışlardan birisidir. Nitekim çoğu şeyi işimize geldiği gibi yorumlamaktan ayrı bir haz alırız. Mutsuzluğa kılıf olarak kişinin kendi talihsizliğini göstererek içindeki azim eksikliğini örtbas etmesi de yine bu doğrultuda yapılan bir yanlıştır. Gavur ne güzel demiş “No pain no gain”(Acı yoksa kazanç da yok) diye. Mutluluğu istemenin zorlu yollarından geçmeden mutluluğun kapılarından içeri giremeyiz. Yaşamak kolay değil, mutluluğa ulaşmaksa hiç kolay değil. Oturacağı yerden ömür billah mutlu olabileceğini düşünen bir insan varsa yapabileceği tek şey avucunu yalamak olacaktır.

“Peki, güzel de sadete gelelim, nasıl mutlu olacağız?”

Birçokları gibi yaşamın yüce bilgeliğine erişememiş bir insan olsam da kendimce bunun yanıtını az çok bildiğimi zannediyorum. İstediğiniz kadar katı bir materyalist veya nesnelerin varlığını dahi inkar edebilecek kadar şiddetli bir idealist olun, hayallerinizle yaşarsınız. Bir insan daima hayalleriyle yaşar. Hayata hayalleriyle bağlanmamış bir insan zaten ölmüştür. Bir bitki düşünsel anlamda ne kadar yetkinse o insanda da düşünce üretebilmek için o kadar yetenek vardır. Bu yüzden bizi hayata hayallerimizdeki insan olmak için, hayallerimizdeki yerde yaşamak için, hayallerimizdeki kişilerle tanışmak için kurduğumuz hayaller, yani amaçlarımız bağlar. Yani mutluluğa ulaşmak için elimizdeki yegane güç hayata dair amaçlarımızdır. Bizi hayata bağlayan tek şey amaçlarımız olduğuna göre bizi mutluluğa götürebilecek tek şeyin de o olması doğaldır. Üzerine basa basa söylemek gerekir ki bizi mutlu kılan, bu amaçları gerçekleştirmekten öte onlara sahip olmak, başka bir deyişle bir amacın bize aşıladığı umuttur.

Bu konu üzerine söylenebilecek en güzel söz şu olsa gerek:

İnsanlığın büyük ve muhteşem eseri bir amaçla yaşamayı bilmektir. (Montaigne)

İşte bizi mutluluğa sevk edecek yol bu amaçtan geçer. Dünyada milyarlarca insan, dolayısıyla milyarca ayrı zihniyet olduğuna göre milyarlarca ayrı amacın oluşu da kaçınılmazdır. Her bireyin hayattan almak istedikleri birbirlerinden çok farklı şeyler olabilir. Bu durumda mesele hangi amacın daha önemli veya daha anlamlı olduğu değildir. Asıl önemli olan amacın ne olduğu değil, kişinin her daim bir amaç peşinde koşuyor olmasıdır.

Siz siz olun, hiçbir zaman amaçsızca yaşamayın.


R.I.P Miika Tenkula (1974-2009)

 
Gönderildi : 03/09/2009 4:19 pm
mihen
(@mihen)
Gönderiler: 76
Trusted Member
 

ya sonuna kadar müzik
yada dibine kadar sessizlik
ikiside sakinleştirip gülümsetebiliyor.


sınırları hangi ahmak koymuş !?

 
Gönderildi : 02/11/2009 7:54 pm
silent_massacre
(@silent-massacre)
Gönderiler: 1812
Noble Member
 

ne yaptıysam mutlu olamıyorum, olduğumda da göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor, anlık bir gülümseme beliriyor yüzümde ama bu anlık gülümsemenin altında bile durgun,melankolik bakışlar yatıyor.
..ama inkar etmeyeyim, mutlu olduğum anlar var, birini paylaşayım;
bundan 4 yıl önce bi kış gününde gecenin bir vakti ben yine körkütük Taksim'den eve dönüyordum. Gaziosmanpaşa durağında otobüsten indim, inceden kar yağıyordu, değdiği yeri jilet gibi kesiyordu sanki. Millet sağa sola koşuştururken birşey dikkatimi çekmişti, caminin hemen arka tarafında bi çocuk oturuyordu. Merak edip yanına doğru gittim, daha ona ulaşmadan sesi gelmeye başladı ''abi tartayım mı, tartayım mı?..'' Yanına vardığımda bana da sordu aynı soruyu.''Sağol, kilomu biliyorum'' dedim, ''abi para vermesen de olur'' dedi.
Çocuğun burnunun ucu mosmordu, bağdaş kurmuş elleri cebinde oturuyordu. 'üşümüyor musun, hem saat kaç oldu bu saatten sonra iş yapamazsın' dedim. 'Abi para lazım' dedi. 'Ne kadar lazım?' - ''çok'' dedi.
Çocuğa sırtımı dönüp elimi cebime attım, ne kadar param var diye baktım, tam 21 liram vardı. Sonra tekrar O'na doğru dönüp şöyle dedim ''Seninle bi anlaşma yapalım, (elimdeki 20liği uzattım) bu parayı sana vereceğim ama bi şartım var. Bu parayı aldığında doğru eve gideceksin, haa bir daha da böyle soğuk havalarda seni burada görmeyeceğim tamam mı?''
''Tamam abi, ama bu para da bitecek'' dedi. ''Tamam, (çantamdan kalem kağıt çıkarıp yazdım) ben plevne lisesi 11sosg de okuyorum, ihtiyacın olduğunda gelip benden para isteyebilirsin, adım Deniz..sakın ha utanma, abi olarak gör beni'' dedim.
''Peki Deniz abi, sağol'' dedi, vedalaştık ve arkasına baka baka gidiyordu. O na güvenemedim, yanına gittim ve 'seni evine ben götüreceğim' dedim. O nu Sarıgöl'deki evine kadar götürdüm.
Tekrar durağa geldiğimde minibüs kalmamıştı, o soğukta, kar yağarken yaklaşık 35 dk. yol yürüdüm ama o yolu yürürken soğuğu hiç hissetmedim, yaptığım iyilikten dolayı çok mutlu olmuştum.
O çocuğu bir daha da hiç göremedim, merak edip evine de gitmedim. Umarım başına birşey gelmemiştir, geldiyse de geçmiştir, çünkü aradan 4 buçuk yıl geçti.

..anlatmak istedim, erinmeden okuyanlara teşekkür ederim.
Kısacası ben ıvır-zıvırla çikolata püsküütle(lafım sana değil bindokuzyüz84), uykuyla, balık tutmakla ws mutlu olamam. Ben yanlızca paylaşınca, yardıma muhtaç insanlara yardım edince mutlu olabiliyorum; küçük bir çocuğun değil, sadece herşeyden habersiz, yeni doğmuş o masum bebeğe bakarken gülebiliyorum.
Ve benim biricik anacığım, yanlızca senin o çakır gözlerine bakarken gerçekten mutlu olabiliyordum, saçlarımı okşadığında, Denizim, umudum dediğinde...


Arnold Civardagezer

 
Gönderildi : 03/11/2009 3:10 am
inborn_lifeless
(@inborn-lifeless)
Gönderiler: 1255
Noble Member
 

yaşadığımız düzeni göz ününde bulundurursak, mutluluğun birincil güç kaynağı paradır. çok para, daha fazla para. huzur'u bilmemem. ha bi de küçük zevkler büyük mutluluklar diye bi laf var. ona da inanırım. var öyle şeyler.


 
Gönderildi : 07/11/2009 12:37 am
SMITD
(@smitd)
Gönderiler: 2752
Famed Member
 

Mutlu olmak için; Cepte para olması lazım,Mesela insan bir süre sonra kendine ait bir evinin olmasını istiyor,Küçük bir Evin Mutlu olmak için yeteceğine inanıyor.(En Azından benim için öyle)
Ama bu Mutluluğa ulaşabilmek için Ev alabilecek paranın olması gerekiyor.Bizi paraya götürecek şeyse iyi bir iş oluyor...İyi bir iş için ya bir alanda iyi bir eğitim almamız gerekiyor,Yada bir farklığımız olması...Bunların olabilmesi içinde oldukca uzun bir zamana ihtiyaçımız var...Zaman Mutluğa giden Evin kapısı açabilecek belki en önemli Anahtarlardan birisi oluyor...
Kısaca Bu Devirde Mutluluk çok pahalı ve ulaşılması zor bir his...Bizler ancak belli zorlukları aşabildikten sonra elde ettiğimiz başarıyla yada Yaptığımız ve bizlerin hoşuna giden sevebileceğimiz küçük şeyleri tamamlayıp bir araya getirdiğimiz de Mutlu olabiliyoruz...


SMITD HER HAKKI SAKLIDIR
Kirâmen kâtib-în
Fem
Work

 
Gönderildi : 07/11/2009 1:02 am
Brutalia
(@brutalia)
Gönderiler: 482
Honorable Member
 

mutlu olmak icin ilk olarak mutlu olmak istemek ve herhangi biryerde ilerledigni görmen, ama ondan önce "görmeye" odaklanman lazim.


Killer to the left
Killer to the right
Stand up Sit down
Fright Fright Fright

 
Gönderildi : 02/01/2010 3:02 am
callap
(@callap)
Gönderiler: 807
Prominent Member
 

cümle dizilişini yiyim senin :D mutlu olmak için önce mutsuzsan bunun kökünü kurutmak lazım


 
Gönderildi : 03/01/2010 6:54 pm
Brutalia
(@brutalia)
Gönderiler: 482
Honorable Member
 

Gönderen: @callap
cümle dizilişini yiyim senin :D mutlu olmak için önce mutsuzsan bunun kökünü kurutmak lazım

mk :D ne varki cümle dizilisimde ( ..katiliyorum )


Killer to the left
Killer to the right
Stand up Sit down
Fright Fright Fright

 
Gönderildi : 03/01/2010 8:56 pm
Freddy_myers
(@freddy-myers)
Gönderiler: 1823
Noble Member
 

çocukluk fotoğraflarıma bakıyorum :)

Eski çizgi romanlarımı okuyorum:

İç konuşmalara yer vermiyorum ama. Adam( iç ses) beni bunalıma sokuyor ya.


it can't rain all the time

 
Gönderildi : 06/01/2010 2:45 pm
(@metabolic)
Gönderiler: 1741
Noble Member
 

Gülümsemelisin. Mutlaka gerisi geliyor..


bin schon zu alt und zähl sie doch
kein Engel kommt um euch zu rächen
Heimlich werd ich auferstehen
Gott weiß ich will kein Engel sein

 
Gönderildi : 01/04/2010 12:02 am
Zarathustra
(@zarathustra)
Gönderiler: 70
Trusted Member
 

Gönderen: @mihen
ya sonuna kadar müzik
yada dibine kadar sessizlik
ikiside sakinleştirip gülümsetebiliyor.

kesinlikle.


Çok kişiyi öldürdüm, cesetlerinde parmak izim yoktu. Soğukluk içimi ürpertti, damar kanım dondu. Bu yeniden başlamasından korktuğum kaçıncı sondu??

 
Gönderildi : 16/04/2010 11:50 am
Sayfa 1 / 3
Paylaş: