Açtım yeterince açıklaması var yukarıda andropomorfik indirgemeci bir felsefi mutlak anlayış olduğuna dair tanımlar.

Burada kaçmak olarak nitelendirirken, ben çevremden bir insan üzerinden yorum yaptım aslında, çok da sosyolojik veya psikolojik bir değerlendirme değildi.

Fakat insanın içerisinde bulunduğu ruhsal bunalımın sınırları nedir? Bir insan hangi sınıra göre kendisi hayatına son vermek ister de başkası istemez.

Bence burda kesin bir sınır yok, ki bu konuda da insan kendi varlığına da bence büyük oranda bağlı değil. Bir çok kişi yaşadıkları ağır tramvalara rağmen devam ediyorlar, bir çoğu da dandirik ergen bunalımlarından dolayı hayatına son verebiliyor.

Ki maalesef bu kaçış biraz da bencilce (kime neye veya kimin için bencil olduğunun sosyolojik tartışması burası değil). Yoksa ego masturbasyonu falan gibi bir amacım da yoktur, ki yaptığım belki de buna tekabül eder bilemiyorum...

Dandirik ergen bunalımı nedir?

İntihar zayıflıktır, kimilerinin iddia ettiği gibi cesaret değil.

Gönderen: @skullchukka

İntihar zayıflıktır, kimilerinin iddia ettiği gibi cesaret değil.

intihara gerçekten zayıflık diyebilirmiyiz ülkelerini işgal etmek istiyenlere karşı intahar dalışı yapan kamikaze pilotları zayıfmıydılar cesaretsizmiydiler?

sokrates gözgöre göre kurtulabileceği halde ölümü seçmiştir zayıfmıdır?

seneca,hemingvay,koestler, london..hepsi korkak mıydı?

bizler böyle büyük bi cesareti ,ERDEMLİLİĞİ gösteremiyoruz diye intihar edenlere zayıf deyip kendimizi kandırıyoruz

nitekim ben de bazı dönemlerde geçirdiğim sıkıntılara isyanlara dünyadan kendimden herşeyden nefret etmeme rağmen bucesareti gösteremedim

sanırım böyle davranmamızın nedeni hayatı sevmemiz

Gönderen: @zirtapoz

Gönderen: @skullchukka

İntihar zayıflıktır, kimilerinin iddia ettiği gibi cesaret değil.

intihara gerçekten zayıflık diyebilirmiyiz ülkelerini işgal etmek istiyenlere karşı intahar dalışı yapan kamikaze pilotları zayıfmıydılar cesaretsizmiydiler?

sokrates gözgöre göre kurtulabileceği halde ölümü seçmiştir zayıfmıdır?

seneca,hemingvay,koestler, london..hepsi korkak mıydı?

bizler böyle büyük bi cesareti ,ERDEMLİLİĞİ gösteremiyoruz diye intihar edenlere zayıf deyip kendimizi kandırıyoruz

nitekim ben de bazı dönemlerde geçirdiğim sıkıntılara isyanlara dünyadan kendimden herşeyden nefret etmeme rağmen bucesareti gösteremedim

sanırım böyle davranmamızın nedeni hayatı sevmemiz

Skullchukka'nın intahardan kastının o tür özel durumlar olduğunu zannetmiyorum ..

Kaldı ki bence de intahar zayıflıktır. Senin bahsettiğin gibi özel durumlar dışında (mesela çok sevdiğim birinin kurtulması vs. içinse seve seve verirdim canımı) hiç bir şey ama hiç bir şey için insan canını vermek istememeli. Bu, kişinin dünyaya at gözlüğünden baktığını, sadece belli sorunlarına kilitlenip geri kalan herşeyi yok saydığını, pire için yorgan yaktığını, kısacası bir salak olduğunu gösterir...

Hoş, ben de özellikle ergenlik dönemimde "lan keşke şimdi ölseydim" falan demedim mi? Dedim. Ama içten içe farkındaydım yaşamanın herşeye rağmen güzel olduğunun...

İntihar zayıflık değildir
yukarıdaki durumların dışındada zayıflık dememeliyiz ders almalıyız

insanlar boşuna hayatına son vermez bir öğrenci sınavı kazanamadığı için intahar edebiliyor ve biz onun ogenç yaşta neden bunalıma girdiğini neden gençlere işkence ettiğimizi tartışacağımıza irdeleyeceğimize ona zayıflık etmiş deyip TOPU HAYATINA SON VERENE atıcaz(yani illa başkası için vatan için ölmek özel değil bu durumlardada intahar edene en azından üzülmeliyiz)MAZLUMUN DİNİ SORULUR mu?

nasrettin hoca nın hikayesi gibi evine hırsı girmiş herkes yok niye dikkat etmedi ..şöyle yapmadın demişler hocaya hoca HIRSIZIN HİÇ Mİ SUÇU YOK demiş

Yanlış birşey varsa, düzeltmeye çalışırsın, yanlış birşey varsa sonsuz kaçış bir çözüm olarak görülemez, o kişi için üzülemem... Kesinlikle el bebek gül bebek bir hayat sürmediğim için ve bugünüme tırnaklarımla kazıyarak geldiğim için, "taptığım" insanları bile kaybettiğimde sırf diğer sevdiklerime destek olabilmek için bile olsa inadına ayakta kaldığım için, en "çözemezsin, bitti, son" dedikleri şeylerin bile içinden ısırarak ve kopararak çıktığım için, zamanında ben de "intahar etmeye kalkıştığım" için diyorum ki İNTAHAR ETMEK ZAYIFLIKTIR... Her ne için olursa olsun zayıflıktır. Sınavı kazanamadığı için kendini öldürüyorsa elbette onu o hale getirenler sonuna kadar suçludur, ama kişi de onu o hale getirenlere "karşı çıkmadığı" için suçludur. Kişi; "Sistem bu olabilir, ama ben böyle değilim!!" diyemediği için suçludur. Ben hep karşı çıktım, hep direndim ve bu hayata devam etmeyi seçtim. Diyorum ya; tek bi konu yüzünden tüm yaşanmışlığını çöpe atan, pire için yorgan yakan insan salaktır. Kişiliği olan bir insanın hayatını kişinin kendisinden başka kimse yönlendiremez, kimse kimseye "şunu yap, bunu yap" diyemez, kimse kimsenin hayatında "kaybedildiğinde kendi canından da vazgeçtirecek" kadar derin yer alamaz, kişinin hayatındaki hiç bir sorun nefes almayı dahi bıraktıracak kadar derin olamaz. Kişi bunlara izin veriyorsa KİŞİLİKSİZ bir SALAKtan başka bir şey değildir...

hayatının bi amacı olmayanlar intiharı seçer bence benim yapmak istediğim şeyler var o yüzden ne pahasına olursa olsun yaşamalıyım

herhangi bir sebep kişiyi intihara sürüklüyorsa kişinin zayıflığındandır ve ona intihar etme cesaretini verende başka bir çıkar yolu olmamasıdır diye düşünüyorum.yani sebepden doğmuş bir zayıflık ve sonuçtan doğmuş bir cesaret olamazmı?

"hatırlanmayan" ve "unutulan" kişiler edermiş intihar

ikisi aynı şey değil ayrı şey değil bir paradoks mu sanki

Aslında bu durum kaçıştır. Kişi artık etrafına bakar ve bir çıkış yolu bulamaz, son çözüm olarak intihar edip herşeyden kurtulup bırakabileceğini düşünür. Ne kadar doğru ne kadar yanlış tartışılır. Ama bildiğim birşey var askerde iken öğrendim bunu. Eğer ki düşman eline düştünüz ise son kurşununuzu başınıza sıkmanız öğretilir çünkü düşmana bilgi verilemesin diye.

Ama intihar kaçış yolu da değildir. Sen bir insanı seviyorsun ondan ayrıldın diye intihar ediyorsun. Onu ne kadar çok sevdiğini göstermek için ölüm ü tercih ediyorsun. Lütfen!! Bence bu sevigye inanmam. Eğerki karşımdaki insan beni seviyorsa bana olan sevgisini en güzel şekliyle göstermelidir. Ölüm zaten gelecek birşey başımıza kaçış yok ondan. Zaten ölmek için yaşamıyor muyuz!

İstediğinde giden gider katılıyorum, ama kişinin görüşünü bilmemiz gerek bunun korkaklık mı korkusuzluk mu olduğuna yorum yapabilmemiz için. Örneğin ben de düşünürdüm belirli dönemlerde canıma kıymayı, birçok kez son anda vazgeçtim, yapsaydım korkusuzluk derdim ama şu an için bunu yapmayı korkaklık gibi göresim var, öncelikler, düşünceler, bakış açıları değişebiliyor. İleride ne olur kesin konuşamayız yine ...

kesinlikle bi çıkış yolu olmalı insanlara verilmeli bu yol yoksa kalıp savaşmak zorundamıyız

Şu yukarıdaki yoruma, azra_il'in yazısına katılıyorum, kesinlikle doğru! Bencillik bir yandan, zorunlu sorumluluklar bir yandan derken saniye saniye tecavüze uğrarcasına yaşıyorsun, cana kıymaktan çıkıyor burda olay ama cana bile kıyamıyorsun o durumda.