Bu sorunun cevabı kitabın son bölümünde uzaktan Sibirya bozkırlarına bakarken başlar... Dostoyevski her ne kadar ütopik sosyalist olsada Shakespear gibi hayatı mutlaklığı olmayan grilikten ibaret olduğunu kabul ediyor. Özellikle sürgün ve mecburi askerlik dönemlerinde insanların acılarını ve aydınların toplumla bağdaşamadığını görüp küçük kirli insanların arasında bir hiç olduğunu fark edince anlıyor. Mutlak doğruyu aramak için Raskolnikov'a cinayeti işletirken Dostoyevski, hem eşini ve yanılmıyorsam kardeşini kaybediyor ve Raskolnikov'u oturttuğu Petersburgun'un o kokuşmuş sokaklarında oturuyor. Dostoyevski'nin bir yanı Raskolnikov'dur diğer yanı Dmitri Karamazov'dur. İkisinde de en büyük ortak noktası kendisini idam mangasının önüne gider gibi saçma sapan ve boşlukta hissetmesidir. Dostoyevski bunun izinden asla kurtulamamıştır. Hayatının en büyük dönüm noktası her ne kadar 1845 olsada asıl dönüm noktası ölümden kurtulup bir daha asla izlerinden kurtulamayacağı Sibirya yılları ve askerliğe mahkum olduğu yıllardır. En başında söylediğim gibi sorunun cevabı Suç Ve Ceza'nın son bölümünde başlar ve Dmitri Karamazov'da sonlanır.... Mutlak doğru ve çözüm yoktur; hayat gridir
A şıkkı diyorum.. Akılcı bir varoluş planıyla=))
Nefrete Sevgiden Daha Çok Güvenirim Dedi ŞeYTaN..ÇÜNKÜ NEFRETİN SAHTESİ OLMAZ..!
Kurcalamaya pek gerek yok diye düşünüyorum.
La Historia Me Absolvera-F.Castro
akılcı bi varoluş planı bi müddet işe yarar diye düsünüyorum. mutluluklar gelip geçiçidir. acı! mutluluklar acıdan sonra gelir.ve o zamanda gelip geçicidir.
bana mutluluğun resmini çizebilirmisin abidin ![]()
şaka neysede mutluluk acı çekmeden mümkün değildir acı olgunlaştırır ve belkide mutlu olamayacağımız şeylerden bile mutlu edebilir bizi
belki de en güzeli böyle...
mutluluk insanın kendini kandırmasıdır kötü şeyler yaşarken iyi şeyler düşünmek gibi
Ölümünüz için seçtiğim yol
Yavaş ölüm büyük çöküş
Hayatınızın akıp gittiği duşlar altında...
mutluluk kendi kendine yetenlerindir.........
aristotales
Yaratmak güç istencinin en kudretli belirtisidir.
Karanlık da ona yataklık eder !
http://www.felsefehayat.net/
