Kemal Oruç'un bu değerlendirmesi için ben de bir kaç şey söylemek istedim doğrusu..
Öncelikle şunu belirtmek istiyorum; ben de bir sahne sanatları öğrencisiyim. (g.s.fakültesinde) ana sanat dalım 'oyun yazarlığı' ama, 'oyunculuk' ana sanat dalındaki arkadaşlarımızla ortak derslerimiz ve sürekli birlikte olmamız dolayısıyla, oyunculuk eğitiminin ne demek olduğunu az çok biliyorum..
oyuncu olmak isteyen bir gençte 'olmaması' gereken özellikler konusunda çok doğru tespit yapmış Kemal Bey. bırakın geç saatlere kadar çalışmayı, hiç uyumayıp geceyi okulda geçiren, bazen iki kısa oyunda birden görev alıp provadan provaya koşan ve bu esnada gerçekten de ağır olan kuramsal dersleri vermeye çalışan arkadaşlarımız var.. çoğu zaman acıyorum onlara ve bunu dile de getiriyorum =) çalışmayla da bitmiyo iş.. yediklerine, içtiklerine (özellikle sigara konusunda) hatta özel yaşamlarına bile hocalarca müdahale ediliyor.. şartları gerçekten zor ve ben de iyi taklit yaptıkları için bunlara göğüs gerdiklerini hiç zannetmiyorum =)
dizilerde oynama konusuna gelince.. bir ay öncesine kadar, tiyatrocuların televizyona geçişlerini çok sert bi şekilde eleştiriyor ve yüzlerini sattıklarını düşünüyordum.. ama bir ay önce Hüseyin Avni Danyal okulumuza geldi ve samimi bi şekilde söyleştik sınıfça -gerek oyuncular gerekse biz - bilenler bilir, kendisi önemli bir oyuncudur. okulumuzun mezunlarından.. bu günlerde de 'kurtlar vadisi' dizisinde oynuyor.. tabii, biz baştan tepkiliydik kendisine.. ama konuşmanın sonunda bi ayma yaşandı sınıfta =)
Hüseyin Avni, 20 sene önce mezun olmuş okuldan. tek hayali kendi tiyatrosunu kurmakmış. ama tiyatronun kazandırdığı para takdir edersiniz ki, bir tiyatro kurmaya yetmemiş.. şu an kırk yaşının üzerinde Hüseyin Bey ve 'Kurtlar Vadisi'nin getirdiği parayla, İstanbul'da kendi tiyatrosunu kurmuş bir oyuncu.. 'Televizyon beni kullanmış olabilir', diyor. 'Ama ben de televizyonu kullandım; tiyatroyu yaşatmak için...'
Bu açıdan baktığımda tüm oyunculara tukaka diyemiyorum artık.. madalyonun diğer tarafını da görmek gerekiyor çünkü..
Tiyatro oyuncularının dizi sektörüne göçüyle ilgili bunları paylaşmak istedim sadece.. onun dışında, Kemal Bey'e yürekten katılıyorum.. çok doğru değerlendirmelerde bulunmuş 'eğitim' konusunda..
Ben de Muhsin Ertuğrul'dan bir alıntıyla susup uzaklaşmak istiyorum =)
eğitim tabii ki oyuncu olmanın ilk gereği. ama onun öncesinde bir gereklilik daha var ki, onu Muhsin Usta şöyle tanımlar;
''Sanat, yüksek ruhlardan mahrum kaldığı zaman, dünyanın en acınası işi haline gelmiş demektir.''
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
Tiyatroyu da sinemayı da severim bence ikisinin de tadı cok farklı ve karsılastırmaya gerek bile yok.
Ancak ülkemizde bütün sanatcılar gibi tiyatrocular da hakettikleri ilgiyi alamıyor.
En son "bir delinin hatıra defterine" ne gittim Gogol un oyunu ve tek kişinin oynadıgı bir oyun bu.
Ancak adamın mimikleri gitgide aklını kaybedişinin hareketlerine yansıması değişimi harikaydı.
"Tam kendine göre bir takım alçak gönüllü hayaller kurarsın, gerçekleşeceğini sandığın anda, saraylı, saylu kişinin biri, gelir, onu burnunun dibinden alır, götürür,"
....ben kendi gözümün içindeki saç teliyim.
www.furisdead.com
www.thehungersite.com
LİNKLERE LÜTFEN BAKINIZ!
Hmmmm... Tiyato başlığını şöyle yukarı çekelim bakalım =) Tiyatro geyiği de yapabiliriz dimi? ^^
Dün akşam Bornova Belediyesi Şehir Tiyatrosu'nun çıkardığı 'Müfettiş' isimli oyunu izledim efendim.. Çok da beğendim ^^ Oyun, Rus gerçekçiliğinin öncülerinden Gogol'ün, 'üçkağıtçı' devlet adamlarını, komik unsurunu yanlışlıklar komedyası şeklinde kullanarak anlattığı bir oyun.. Oyunun metnini de okumuştum.. Tam olarak hatırlamıyorum ama şuna benzer bir şey yazıyordu ilk sayfada; 'Aynaya baktığınızda kendinizi çirkin görüyorsanız, suçu aynada bulmayın' Bu önsöz, biraz kapalı da olsa, oyunu özetliyor aslında..
'Müfettiş' bir sistem eleştirisidir..ancak sistemi eleştirirken, direk olarak sistemi suçlamaz.. insanın ruhunun kirlenmişliğini, ahlaksızlaştığını ve dolandırmaya meğilli olduğunu anlatır.. sonuçta bu sistemi, kötü hale getiren insanlardır.. ve insanların çıkarları için 'yanlış' olana eğilim göstermeleri..
Gogol'ün bahsettiği ayna; sistemdir aslında.. ve sisteme tukaka demek çözüm değildir.. ona baktığında çirkinliği görmek de, sistemin suçu değildir.. onu yaratanların suçudur..
Böylesi ciddi bi eleştiriyi, komedi yoluyla anlatan Gogol'ü saygıyla anıyor, Bornova Belediyesi Şehir Tiyatrosu oyuncularını da gönülden kutluyorum.. ^^
''Bilmediğini bilmek, bilgeliğin başlangıcıdır.'' - Lady of Avalon
ben okudum yazını gayet güzel olmuş
oyunu kaçırdım izleyemedim o yüzden fazla bi yorum yapamam; absürd metinleri sahnelemek zordur aslında çünkü izleyiciye sıkıcı gelmeye başlayabilir bi süre sonra, oyunu izlek kılmak için çeşitli buluşlar bulmak lazım, sanırım başarmışlar bu oyunda bunu söylediklerine bakılırsa..
mesela 'Gergedanlar' da absürd bi oyun, iki farklı grup tarafından izleme şansına sahip oldum genç günler kapsamında.. bi tanesi sadece görsel açıdan haz veriyodu(dev prodüksiyon vardı resmen
) ama diğeri ise görsel oyunlara fazla başvurulmadan oynanmasına rağmen çok çok iyiydi diyebilirim..O yüzden metinden çok sahneleyenlerin inisiyatifinde oyunun nasıl olacağı..
bu arada bu sezon hayvan istilası var seçilen oyunlarda İnek, At, Gergedanlar, Kuşlar... ![]()
...archaic pearls of sleep and death
the voice of december losing its breath
and the floweryard of white and grey is haunted...
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, Gabriel Garcia Marquez'in aynı adlı romanından uyarlanan Kırmızı Pazartesi adlı oyunla Uluslar Arası Tiyatro Festivali'nde…...
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın düzenlediği Uluslar Arası İstanbul Tiyatro Festivali'ne 1982 yılı Nobel ödülü sahibi, Kolombiya'lı yazar, romancı Gabriel Garcia Marquez'in “en sevdiğim romanım” dediği “Kırmızı Pazartesi” adlı oyunla katılıyor.
İnci Kut'un dilimize çevirdiği, Macit Koper'in uyarlayıp yönettiği Kırmızı Pazartesi adlı oyunumuzda, sahne tasarımı Barış Dinçel, kostüm tasarımı Nihal Kaplangı, ışık tasarımı Kemal Yiğitcan, koreografi Handan Ergiydiren imzasını taşıyor.
Kırmızı Pazartesi'de Marquez, bir cinayetin ruhsal çözümlemesini yaparken, toplum eleştirisini naif fırça darbeleriyle resmeder. Santiago Nasar'ın o gün beyaz giysileriyle beyaz yatağından kalktığında, bir cinayete kurban gideceğini kendisi dışında herkes bilmektedir. Çünkü bir önceki gece, o kasabada kabul edilemez bir şey olmuş, kasabanın yeni sakini Bayardo San Roman (Burak Davutoğlu) gözüne kestirdiği ve evlenmek için her türlü maddi manevi zenginliğini önüne serdiği Angela Vicario (Meriç Benlioğlu) evlenip gerdek gecesi kızın kız olmadığını anlamıştır… Kız can havliyle Santiago Nasar (Murat Coşkuner) demiştir; “Olan bitenin bütün sorumlusu o” Vicario Kardeşler olarak bilinen Pablo (Çağlar Yiğitoğulları) ve Pedro (Bahtiyar Engin) ertesi gün kasabada her gördüklerine Nasar'ı öldürmek için aradıklarını hatta evinin karşısına kamp kurduklarını söylerler…
Ancak bu bilgi, Nasar'ı ölümden kurtaramaz. Çünkü tıpkı bir karabasan gibi toplumun üzerine abanan ve gelmekte olan bir cinayeti bile “sıradan”laştıran ruh hali, önlem almakta geciktirir konunun ilgililerini… Kuşkusuz bütün bu olaylar dizgesine biraz daha geriden bakmak ve Anlatıcıya (Murat Garipağaoğlu) kulak vermek de gerekecektir…
Kırmızı Pazartesi adlı oyunumuzda, diğer rollerde Rozet Hubeş, Semah Tuğsel, Mahperi Mertoğlu, Yavuz Şeker, Sükan Kahraman, Caner Çandarlı, Murat Taşkent, Selim Can Yalçın, Kutay Kırşehirlioğlu, Radife Baltaoğlu, Berna Oğuzutku Demirer, Seda Fettahoğlu, Aslıhan Kandemir, Zümrüt Erkin, Esra Ede ve Abdullah Topal rol alıyor.
Kırmızı Pazartesi, İKSV Uluslar Arası İstanbul Tiyatro Festivali çerçevesinde, Kadıköy Haldun Taner Sahnesi'nde 1 Haziran 2008 Pazar günü saat 18.30'da; 2 Haziran 2008 Pazartesi ve 3 Haziran Salı günü saat 20.30'da seyirci ile buluşacak…
Oyunumuzun provaları, yeniden inşa edilen Üsküdar Müsahipzade Celal Sahnesi'nde yapılıyor…
Hüseyin SORGUN - Genel Sanat Yönetmeni Basın Danışmanı - 0532 304 08 02
Daha ayrıntılı bilgi için :
www.tiyatronline.com
rêve en noir et blanc ..
tiyatro kulturude var tabi .
Eskisehir'de Caligula resmen gunumuze uyarlanmi$. izlemeyi cok isterdim cok!
sadece o donemler var olmamis insanliktan nasibini alamamis yoneticiler.cok merak ettigim bi oyun.
Ders bitmi$tir.!
Scum fucking bitch, cum guzzling whore
eating the dick like a revolving door
you suck on my cock but dont swallow shit
your nothing but a worthless ass bitch
