>> Site Map >> Forums >> Felsefe - Sosyoloji - Psikoloji
Forum module - topics in forum:
Felsefe - Sosyoloji - Psikoloji - Baþkalarýnýn bilgisiyle bilgin olsak bile ancak kendi aklýmýzla akýllý olabiliriz.
Din Felsefesi - Deizm
Deizm " varlığı akılla bilinen aleme karışmayan Tanrı anlayışı"na dayanan yarı-dini felsefi bir öğretidir. Deizmin İlk Çağdaki temsilcisi Aristotales'dir. Aristotales'in tanrısı, evrene müdahale edemez; ama onun düşünmesi, varlıkların meydana gelmesi demektir. 18. yüzylda ise deizmin en önemli temsilcisi Voltaire'dir. Voltaire , ahlakı Tanrı'ya dayandırır.
Deizm, Latince Tanrı anlamına gelen "Deus" kelimesinden gelir. Deizmde Tanrı'nın varlığına inanılır, ama peygambere , vahye , kitaba ve herhangi bir dine inanılmaz.
Deizmde yaratmaya inanan filozofların yaratma anlayışı, teizmden farklıdır. (teizm=Tanrıcılık) Çünkü bunlar , yaratmayı olmuş , bitmiş bir iş gibi görürler. Teizmde ise yaratma eylemi sürelidir , her an devam etmektedir. Deizm iki temel ilkeye dayanır ;
1 - Bir Tanrı vardır , ama evrene hiçbir müdahalede bulunmaz. (Aristotales'in tanrısı gibi)
2 - Akla ve bilime duyulan büyük güvenle var olan evren kendi kanunlarına göre işler.
Deizm, doğa olaylarını maddeye bağlamaktadır ve bu anlayışla maddeci felsefeye yaklaşmaktadır.Deizmin Tanrı anlayışında Tanrı aşkındır; içkin (evrenin içinde) değildir. " Tanrı; evrenin içinde midir dışında mıdır? " sorusunu Aristotales söyle yanıtlamaktadır: " O, bir ordunun başındaki kumandan gibidir."
Deizm, Rönesansta biraz rağbet görmüş ise de gerçekte 17. ve 18. yüzyıllarda gelişme olanağına kavuşmuştur. Kilisenin her şey müdahale etmesine karşı, aleme karışmayan pasif bir Tanrı fikri bir kısım aydınlara büyük sığınak olmuştur. Bu bakımdan kilisenin taassubunun kırılmasında, baskısının azaltılmasında önemli rolü olmuştur. Aynı zamanda batı dünyasında Hristiyanlık ve Yahudiliğin dışındaki dinlere ılımlı davranılmasında da etkili olmuştur.
Karşıt akımlaa çeşitli eleştiriler yöneltmiş olan deizm bir çok problenmin içinden çıkamamıştır. Örneğin; evrene karışmayan Tanrı, evreni bilmekte midir? Evrende tasarruf etkisi olmadığına göre bu Tanrı güçlü müdür? Dolayısıyla deizm , Tanrı'nın bilgisi , kudreti, gücü , iradesi, merhameti vs hakkında birşey söyleyememiştir.
özellikle 18. yy'da aydınlanma ile deizm yükselişe geçmiştir evet. bu forumda din konuşmak serbest mi çok şey yazıcam aslında ama yasak falan deniyor.
Belli şartlar adı altında izin verebiliyoruz, oda çok kriterler içerisinde
pff beni topa tutarlar ozaman hiç yazmamak en iyisi..
merak ettim şimdi özel msj atabilir misin veya konu ahkkında daha geniş bilgi vereceksen buraya yazabilir misin?
Düalizm çoğu kaynakta Deizm ile karşılaştırılıyor farklılık ve karşıtlık konusunda. Bu konu hakkındaki acaba görüşleriniz neler?
| ImpLosioN Wrote: : |
| Düalizm çoğu kaynakta Deizm ile karşılaştırılıyor farklılık ve karşıtlık konusunda. Bu konu hakkındaki acaba görüşleriniz neler? |
Düalizm ( ikicilik ) : Olayların ve varlıkların açıklanmasında iki ayrı ikleye ve cevhere dayanma. Bu iki ilke , birbiriine zıt olup bri diğerine indirgenemez. Karanlık - aydınlık , madde ruh gibi.
Yanılmıyorsam düalizm herşeyin karşıtıyla var olduğunu savunan bir felsefi akımdı. Madde ve ruh ayrı olarak benimsenmekteydi. En iyisi bir alıntıyı yazmak:
" Herhangi bir alanda birbirlerine indirgenemeyen iki karşıt ilkenin varlığını ileri sürme...
Felsefe alanında ilk dualist, antikçağ Yunan düşünürü Anaksagoras’tır. Anaksagoras, özdekle ruhu kesin olarak birbirinden ayırıyor ve sonsuza kadar da birbirlerinden ayrı kalacaklarını söylüyordu. Anaksagoras’ın nus adını verdiği bir ruh özdeksel yapıdadır ama yaratan olmak bakımından yaratanın karşısında bulunmakla, beraber birbirine indirgenemeyen temelli bir ikilik meydana getirir.
Fransız düşünür Descartes de evrendeki bütün gerçeklikleri birbirine indirgenemeyen ruh ve özdek ikiliğinde toplar. Dualizm, temelde tanrılık yer (öte dünya) ile insanlık yer (dünya) ayrımını ileri süren dinsel ikicilikten yansımıştır ve evrenin özdeksel birbirini yadsıyan gerici bir görüştür. Dualistlerin tümü idealisttir, çünkü özdensel yapının karşısında bir de ruhsal yapı olduğunu kabul ederler."
Kaynak : http://www.geocities.com/temelfelsefe/dualizm_nedir.html
Ya ben birşeyi atlıyorum, bilgim yok. Ya da bunlar çok karıştırılacak konular değil.
Bilgisi olan paylaşırsa sevinirim.
benim oyum deizm e gider
| jackthebasser Wrote: : |
| benim oyum deizm e gider |
| ImpLosioN Wrote: : |
| Düalizm çoğu kaynakta Deizm ile karşılaştırılıyor farklılık ve karşıtlık konusunda. Bu konu hakkındaki acaba görüşleriniz neler? |
aslında dualizm descartesın başlattığı ruh ve beden bi arada nasıl oluyor sorunundan gelmiştir....ruh düşünür ama yer kaplamaz...beden yer kaplar ama düşünmez...dualizm in çıkış noktası budur işte...nasıl oluyorda beden ve ruh bi araya geliyor....çift töz ile açıklama başlamıştır böylece...
lakin deizm ise tanrının varlığını kabul edip dünyaya falan karışmaz der....
deizm de aslında tanrıya var demekle bi hataya düşer...yaratıcıya yaratılmış sıfatı yükleyerek ama onu ateizm adlı başlıkta açıkladım...
lakin deizm ile dualizm karşılaştırılması şu yüzdendir.....
birazda spinozaya dayanır....spinoza tanrı doğadır...tanrı doğada kendini açar der....beden olarakta ruh olarakta....
dualizm ise çift taraflı bi kanıtlama çabasındadır...
karşılaştırmada işte şöyleki....evren çift şey tarafından mı yaratıldı...tek şey tarafından mı yaratıldı...tek şey yarattıysa bu çiftliği mi çıkarıyor içinden...tek şey yarattıysa bu çiftlik nasıl ortaya çıkıyor....
sorunlar bunların etrafında dönüyor bildiğim kadarıyla...o tartışma içinde.....
aslında pekte bişi diyemem bu konuda...hangisi doğrudur vs vs...
ama diyebileceğim şu ki deizm daha bi mantıklı...çünkü çift olan şeylerin tek bişiden çıkması lazım...
çünkü tüm dünyadaki şeyler neden ve sonuç olarak ilerler....neden ve sonuç olarak gittiğinde ilk neden 2 tane olursa onunda bi nedeni olması lazımdır geride....çift tözlü açıklama tanrı boyutuna ulaşınca işler çok acaib karışır....
Normal din inancı bile deizme göre çok akılcıdır.
Deizmin saçmalıktan öteye gitmediğini düşünüyorum. Deizm, gerçekler karşısında idealizminden taviz vermek "zorunda" kalan idealistlerin düşüncesidir. Bugün din kavramı ne kadar çalışırsa çalışsın bazı bilimsel gerçekleri inkar edemez hale gelmiştir. Bu nedenle şöyle bir yola gittiler: bilimsel gerçekliği idealizm ile açıklamak, veya idealizmlerinden taviz vermek.
Deist düşünce sadece bunu ürünüdür. Hem tanrıya inanıp hem de evrenin kendi yasalarına göre işlediğini savunmak kadar mantıksız, içi boş bir düşünce olabilir mi?
Materyalist düşünceden dem vurup sonra onu idealist gericiliğe oturtmaktan başka bir şey değildir deizm...
deizimi önceden kendime uygun bulmuştum fakat şimdi bir dinle uyuşturamadım uyuşmayan felsefeyle yaşıyorum ben buna marquıs de sade nin felsefesi sedeizim adını koydum böyle bi din varmı acaba:D?
Hiç bir dine mensup değilim. Yani bunu sadece içim söylüyor tabi
Bir zamanlar birilerinin kafalarına göre kitaplar yazdığı düşüncesindeyim. Belki çok düz mantık ama böyle düşünüyorum. Ya da böyle düşünmek istiyorum. Ama sonuçta hissettiğim, yaşadığım şeyden eminim.
Tanrı'nın varlığına, gücüne sonsuz inanıyorum, bana güç verdiğini de biliyor, hissediyorum. Bir takım dinlerin anlamsız ibadetleri yerine Tanrı'ya teşekkür ediyor, onunla sohbet ediyorum, bazen küfrediyorum, kızıyorum ama en yakın arkadaşım olduğunu biliyorum.
Şimdi bir soru size. Ben ne oluyorum bu durumda
Deist kıvamında birşey mi Sanki biraz..
İsa hakkında belirli şeyleri açıklayan belgesel tarzı bir şeyler izlemiştim.. Aslında onun eski dinlerden özelliklede Paganizm'den geldiğini gösteren kanıtlar vardı.. İsayı ortaya çıkartanlar için halkı belirli bir ilahi gücün varlığına inandırıp kendilerini en azından boşlukta hissettirmemeye, bir amaç uğruna hareket etmelerini sağlamaya çalışıyorlar diye gösteriyordu yada kandırıyorlar mı desek?.. Özelliklede haçlı seferlerinde oldukça işe yaradığıda görülmüş zamanında.. Kanıtlarıylada göstermişler belgeselde, bunları göz önünde bulundurup dinlerin aslında olmadığını varsayabiliriz aslında..
Fakat böyle büyük bir evren nasıl ortaya çıktı sorusunada bir cevap getiremeyince bir yaratıcının olduğunu düşünür insan.. Yaratıcı var ama din yok.. İnsanlar doğduğunda da kendi kaderlerini kendileri yönetir.. Yaratıcının bir katkısı olmaz derim.. Deizm o kadar mantıklı bir kavram ki tekrar tekrar düşününce, çoğu soruya cevap veriyor, kafamızı kurcalayan şeyler en aza indirgeniyor..
Materyalizmi derinlemesine kavrayamayıp kolaya kaçan çocuklar misali kabul edilen bir felsefedir. O kadar enteresandır ki bir deisti karşınıza aldığınızda tüm bilim ve felsefe faktörlerini kullanıp varlığı, doğa kanunlarını açıklarsınız. Ama ardından o kalkıp size tamam hepsi doğru ama bunlarında hepsini biri yarattı nokta der. Sonu da agnostiszme gider hep. Genelde araştırmaktan yoksun, bir yerden sonra yorulup amaan hepsini anladım da bunlarıda biri yaratmıştır herelde diyenlerin, yaratma palavralarını çürütebilcek zekaya erişememiş insanların düşüncesidir.
