>>
Site Map
>>
Forums
>>
Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
sonsuz bekleyişmiydi aşk?
kandırılmışlığını yırtıp doğdu yine bugün bir çığlıkla,bir yalanla takip ediyor dakikalar yine kayıp oluyor gecen saniyeler tek başıma anlamsız bir kelimeydim başta her cümleyi olumsuz yaparak başladm şimdi yazıldığım sayfalardan siyah olup akıyorum her harfimle beraber kayboluyorum istemediğim ağızlarda doğuyorum kabul edemediğim herşeye senin için tamam diyorum saklanıyorum sonra senin aşkına kayboluyorum gözlerinin esaretinde
yorgun ve umutsuzz zamanların ortasından çıkmıştık biz.geleceğe dair hiçbir planımız yoktu sen sadece kendi kalabalığında oyalanmaya çalışıyordun bense bitmiş ve tükenmiştim.en güsel günlerimizi çalan benliğimizde kocaman yaralar bırakan insanlara isyan ediyorduk.içten içe haykırıyorduk
yaşamımızı böyle tamamlayacağımızı birdaha kimseyi sevemeyeceğimizi sanıyorduk
biz kendimizi unutmuştuk zaten onlarında bizi unuttuğundan emindik bir acı vardı ikimizdede kimse yoktu elimizden tutan
her şarkı kırıyordu bizi bizim için yağmurdan sonra hiç gökkuşağı doğmuordu
güneş solgun bulut boldu hiç neden yoktu ağlardım ama ben bunu senden habersiz yapardım ama seni kendim gibi hissediyordum ne zordu seni hayatın acımasızlığına bırakmak
günlerdi geçenler sonra bu bir varoluş sen geldin yeniden doğuştu peşimizi bırakmayan ihanetlerden yalanlardan kurtuluştu
geleceğe doğru yöneliş umut edişti birlikte ayakta dura bilmekti biz vardk artık herşeye dayanıklıydım
yanyana el ele olmasakta varlığını ne güzel hissetiriyordun bana artık korkunun korkuları olmuştuk hiç kimse bize engel olamıyordu aşkımızın büyüklüğüne melekler ağlıyordu çünkü onlar biliyordu bir gün ayrılacağımızı bizse zamanı kandırmaya çalışıyorduk beraber ölecekmiş gibi ve bir gün ...........................
dipnot:!!!! bu yazının devamı isteğe göre yapılacak eğer beğenilirse devam edeceğim saygılarımla umarım beğenirsiniz
| liquid_skin Wrote: : |
nefretiyle büyüdü düştü dediiniz onuruyla öldü bide sen gittin iyice çürüdü nedir bu çile o hakkettimiki bunu! nefretiyle yürüdü inadına doğru
adını duyduğumda düşmüşüm küçücük kalbim nasılda düşünce cinayetine kurban gitmiş.her satırda seni saklamışım sayfalarıma gizli ve kayıp herşey gibi...
vuruor kelimeler artık inanmak anlamsız boş yeni sayfalara.her adımda her yenilikte karşımda duran
kayıp ruhunla yeniden doğan ve kaybedilen ümitler.herşey oldu herşey yapıldı artık inanmak
anlamsız bu zamana.maskesiz yürürken gördü herkes yüzümün ıslaklını ama kimse bilemezdi niyedir çölümün ortasındaki sağnak yağmur.sana ve senin yaptıklarına bağlanmak zor
yenilip giden bu boş sayfalarda mürekkep bulmak imkansız siyah ve kirli herşey kirli ve kanlı
gözler hepsi birer birer ağladı hiç durmadan. yoklar inada kaldı ve ben
herşeye inadıma inandım seni son cümlemle kaybettim...oysa biliyordum kaldırmayacağını böylesi sevgiyi.............SAYGILARIMLA |
