>> Site Map >> Forums >> Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
kafam güzelken
2 gün önce kafam güzelken yazmıs olduğum bir yazıyı yollamak istedim yorumlarınız için.bazı yerlerinde cümleler arasında kopukluk var ama kafama verin....
Gözlerini dolduran şey seviyor olması değil sevilmiyor olmasıydı. Bencil olmamak için anlatamıyordu o bakışsız kalmanın ne demek olduğunu. Sevgisi sonsuzdu ama bekleyemezdi o kokusuz. Çocuktu, salıncakta sallanırken yıldızlara bakmaya çalıştığı için düşmüştü. Ama ağlamaya bile gücü olmamıştı gururunun baskısından
Duygularını kaybetmişti dudakları başkasına deydiğinde. Parmak uçlarındaki en değerli noktalar başkasının avuç içini okşuyordu. Sanki sırtından iki el çıkmış, başkasını kucaklıyordu sırtı dönük yatakta yatarken. Kokusu bile nefretle sarılmış sevişiyordu. Mutsuzluk kirpiklerindeki su tanelerine kadar yayılmıştı. Kırgınlığın acısı tüm omurgasına öyle bir baskı yapıyordu ki ayağa kalkmak bile istemedi bugün. Gün ışığına ihtiyacı vardı ama küçük bir ışığın ona zarar vermesinden bile korkuyordu. Güvenemiyordu onca yalandan sonra, yattığı yatak bile ona yalan söylüyordu... Anatema fısıldıyordu kulağına ‘One Last Goodbye ‘…
Gözlerini kapatıp hayal etti son öpüşmesini, son duruşunu, son bakışını… Son bir defa daha dokunabilseydi gözlerinin önündekine… Tüm acısına rağmen ayağa kalktı, karşısına geçti. Gözlerinin içine baktı, dudaklarına dokundu parmak uçlarıyla. Yavaşça boynuna dokundu ve indirdi elini vücudunda gezdirerek. Ellerini okşadı bir tepki beklercesine… Ellerini tutmak istiyordu ama korkuyordu gene kaçıp beyninin içine girmesinden. İçinden ‘ne yapmam gerektiğini söyle’ diye geçirdi. O anda karşılık verdi çok uysal. Elini elinin üstünden süzerek belini kavradı. Dans etmeye başladılar duygularının bütünlüğünde. Gözlerinden artık su damlamıyordu sarılışının heyecanıyla. Kırmızıya bulanmış kıyafetlerini sıyırdılar üstlerinden, ağlamaya devam ederek. Uzandılar kanayan gözyaşları eşliğinde. Elleri kenetlenmişti kimsenin ayırmaya gücü yetemeyecek şekilde… Gözlerini kapattılar ve uykuya daldılar ten kokuları birbirine karışıyorken yavaş yavaş.
Uyandığında sevgisinin ne denli sonsuz olduğunu anımsadı. Asla gitmeyecekti burnundan ten kokusu, sonsuza dek kalacaktı… Sonsuzluk onlarındı, onlar sonsuzluğun…
arada kafan güzel olsun... =)
ii kafayla yazmışın gerçekten... ne diim ayık kafayla toparlanamıcak kadar kalbine yoğunlaşmışsın bence bu herkesin ayık kafayla bile yapabiliceği bişi diil bu insanın kalbiyle ilgili bişi.. içinden akanları ortalığa savurabilmen çok güzel bnce...
Belkide ara sıra kafanın güzel olması iyi...ortaya böyle güzel şeyler çıkıyor.Aynı duygu bütünlüğünü ayık kafayla yakalaman biraz zor gibi
