>> Site Map >> Forums >> Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
intikam duygusu
bazen intikam almak ile allah belanı versin demek arasında kalırsın eğer bu iki seçenek arasında kalıyosan sen iyi bi insansındır...eğer allah belasını vercektir ben allaha havale ettim diyosan ve intikam almıyosan sen çook iyi bi insansındır.. işte tam bu düşünceler arasında iken allah'ım sen beni uzenleri doru yola sevket ve onları bağışla diyosan sen diğer insanlardan çok farklı bi insansındır.Çünkü bu iş isteyerek yapılabilcek bişi deildir yada sadece iyi olmak için yapılabilecek bişi deildir mangal gibi yürek ve akıl almaz büyüklükte bi kalp gerektirir.İşte o zaman dışardaki adamdan bi farkım var diyebilirsin...
Ortaokuldayken İngilizce dersinde zorla okuttukları bir kitap vardı, bilen bilir, Jane Eyre... İlk orada görmüştüm "Sana tokat atana, diğer yanağını dön." sözünü... İncil'den alıntıymış... Sonra pek çok din kitabında da rastladım benzer fikirlere... Gerek Müslümanlık, gerek Hristiyanlık, gerek Musevilik gerekse Budizm'de...
Sadece "din" olarak düşünmezsek, özümüze bakarsak, o bencilliğimizden arınıp, karşımızdakini de "bizim gibi" bir "insan" olarak görürsek... Yeter ki bunu başarabilelim...
Hepimiz birer bebektik... Bebekken birbirimizden farklı olduğumuzu söyleyebilir mi kimse? Ya da çocukken... Hepimiz "biriz" ve "aynıyız" aslında... Gelişim sürecinde yaşadıklarımız, gördüklerimiz ve bunların bizi etkileyişi nedeniyle oluşan farklılıkları göz önünde bulundurabilirsek, karşımızdaki insanları "kendimizden ayrı" görmemizin anlamsızlığını da fark ederiz zannımca...
Bu "birlik" duygusunu gören insanın intikamla işi olmaması gerekir diye düşünüyorum... İnsanlara kötülük yaparak birşey öğretilemez çünkü... Ve bence, yüzümüze bir tokat atana "elimizi uzatmalıyız"... Elbette ki geçmişte yaşadıklarının-gördüklerinin bir sonucu olarak herhangi bir menfaat çatışması ve sair sebeplerle atılmıştır o tokat...
Zamanla herkes bunu düstur edinecek olursa, insanlar arasında yanlış anlaşılmalar sonucu oluşan binlerce sorunun da çözüme kavuşacağını umuyorum... Yoksa hala pembe gözlüklerle mi bakıyorum hayata bütün bu karanlığın içinden?
bence penbe gözlükler le bakmıyosun çoğu yer de haklısın fakat sorunlar bu yolla maalesef çözülemez die inanıyorum nedenine gelince ise
bazı durumlarda bu düşünceler işe yaramıyo
örneğin pkk bize kurşun atarken biz onlara ekmek atarsak ekmeği alıp daha fasla terörist doyurarak bize daha fasla kurşun atarlar
bu yöntemi yalnızca kendi hayatımızda uygulayabilirz die düşünüyorum ve bu yöntemi biz uygularken karşı tarafteki insanda çoğu zman yaptığımızın ne kadar buyuk bişey olduğunu anlamayacaktır belki fakat bizim '' ben farklıyım dememize sebep olcaktır ve ben iyi bi insanım vicdanım rahat dememize sebep olcaktır ve eğer şu söz doruysa iyiler her zman kazanır biz kazanıcaz fakat kötüler bunu asla anlamıcak bile...
İyiyi de, kötüyü de, savaşı da, barışı da biz yarattık... Ve normaldir çıkar çatışmaları, sonuçları ağır olsa da... Önemli olan "birleşmek"tir... "Birleşebilmek"tir ortak noktada...
Eğer herkes bu şekilde davranabiliyor olsa idi, inan bana, ne kötü kalırdı, ne de iyi... Menfaatler dünya varoldukça var... Ve insan içgüdüsel olarak menfaatini sağlamaya çalışır, çalışmalıdır. Ama önce bakması gereken yer; orta nokta...
Yapılan şeylerin başkaları tarafından nasıl göründüğünün bizim için bir önemi varsa, yapılan şeyin yapmak istediğimiz şey olduğu için yapıyor olduğumuz şey olduğunu söylememiz de ifade etmez tam olarak yaptığımız şeyi ne için yapıyor olduğumuzu... İçinde düşündüğün kötü her kim ise, boşver... Anlaması ya da anlamaması zaten önemli değildir. Önemli olan, senin ne hissettiğindir...
Seviyorum pembe gözlüklerimi... Ciğerimi sökmeye gelenlere elimi uzatmayı da seviyorum... Varsın alsınlar ciğerimi... Ben en azından "denedim" diyebilirim...
nereye kadar dayanıcaz ama buna tek korkum bu
veya sadece biz deil iyi insnlar nereye kadar dayanıcak daha buna...?
tek korkum bi gun bu yaptıklarımızın boş olduğunu görmek olacak çünkü etrafımda böle tanıdığım onlarca insan var ve hepsi şunu sölüyor''bırak abi iyi oldukta ne oldu bak yine ezildik yine iyiyiz die ezildik ben bundan sora kötüyüm abi.''
diyen o kadar tanıdğım varki
ben henuz o kadar bıkmadım iyi olmaktan veya şuan iyi olduğum için mutluyum diyebiliyorum ama sen de bende ve daha bir çok penbe gözlüklü insanlar o gözlükleri çıkarıcak bi gun asıl o zaman yapıcak bişi kalmıcak ...
Beklentiler... Beklentiler... Bunları yitirdikten sonra, insan sadece kendi davranışlarından sorumlu oluyor... Ve bir tüy gibi hafifliyor...
Binlerce defa el uzattım insanlara... El uzattığım insanlar omuzlarıma basmaya başladığında, silktim attım üzerimden, omuzlarımdan, ruhumdan... Çünkü "benim varlığımın sağlığı açısından" onlardan uzak olmam en iyisiydi... Şimdi de dilersen "önyargı" de... Omuzlarıma basabilecek insanlardan uzak duruyorum hala... Ve onlarsız da dimdik durabiliyorum bu hayatta...
Beklentiler, beklentiler... Dışardan bakan insan bilmez-bilemez içini... Saydam olan dışından görülse de bütün iç organların... Bu nedenle güvenme insanların seni "anlamasına" da, "anlamamasına" da... İnsanlar, kendilerine uzatılacak ellere muhtaç, şımarık bebekler gibidir... Doğru değerlendiremezler zamanında hiçbir şeyi... Önemli olan, sen kendi yolunda yürürken, seni hiçbir şeyin bu yolsan alıkoymamasını sağlamaktır...
Yoooo..İntikam tatlıdır..Hakedene verirsin..Bunca yıl ekes tokes giden bir iliskiden ve bu yasıma kadar tatmıs oldugum deneyimler bana bunu ogretti..
intikam bence bu bi duygu olmaktan çıkmıştr artık ilk başlarda düşünce şeklindedir daha sonra faaliyete geçirilr..we sonunda karşı tarf için kötü günler başlar..!
| Corpse Wrote: : |
| Yoooo..İntikam tatlıdır..Hakedene verirsin..Bunca yıl ekes tokes giden bir iliskiden ve bu yasıma kadar tatmıs oldugum deneyimler bana bunu ogretti.. |
İntikam kuşkusuz tatlıdır; ama irademizi işte bu tattan feragat ettirdiğimizde diğerlerinden farklı oluruz. İntikam sadece kendimizi tatmin etmemize yarar; fakat bize hiçbir çözüm yolu sunmaz. Birisini affettiğimizde ise gerçek mutluluğu tadarız, intikamdan daha zor fakat daha güzel olan da budur.Çok çok güzel şeyler söylemiş başlığı açan arkadaş. Teşekkür ederim ona.
Eyvallah.Asıl forumu yorumlarınızla tatlandırdığınız için ben teşekkür ederim...
1 olay hatırlıyorum aklımdan çıkmaz hiç 1 arkada$ımla kavga ettim ayırdılar bizi,kavganın sonunda Seni lanetliyorum! dedim. Arkada$ım 1 hafta sonra öldü...
i$te bu noktada 1 güce inanmaya ba$ladım nefretin veya diğer duygu dediğimiz $eylerin sandığımız gibi 1 duygu değil aslında büyük 1 güç olduğunu ke$fettim...
Nasılki Sevgi,huzur ve mutluluğu yaya biliyorsa aynı $ekilde Nefrette intikam ve kin ile Korkuyu yayabilir...
Yaşayarak ve sana verilenlerle insan bazı şeyleri öğreniyor. Benim öğrendiğim ise insansak eğer birbirimiz için iyi ve güzel olan her şeyi karşılık beklemeden sunmamız olmuştur. Bir gün mutlaka iyi veya kötü her yaptığımız şey bizlere geri dönecektir. Bu inanca sahipsen zaten kötü biri olamıyorsun, intikam ve kin gibi duygular senin yanından bile geçmiyor.Bu hayatta mutlu olmak istiyorsan insanları sevmekle başlamalısın. Dünya sevgi üzerine kurulu .Sevgi olmazsa bir işe yaramaz ki toplumun ne hale geldiği ortada.... Her yapılan iyilik veya kötülük karşılığını bulur. Sen sadece zamana bırak ve seyret......
hayatımda her zman birileri bana bişey yuznden tekme atmstr ama hçbirinden intikam almadım... zmanı gelir anlarlar yaptıkları yanlısı derm yada allaha havale ederm beddua etmem ama iyi şeylerde dusunmem... En son basma gelen şeyde de yne allaha havale ettm fakat allaha inanmayan birini allah havale etmekle ne derece iyi yaptım yada ne biliim kendsne inanmayan birine allah ne derece bir ceza vereblrde o kişi "allah yptklarmn czasını verdi" desin... Fakat çok kötü bir huyum varsa o da çok kolay affetmem...
