>> Site Map >> Forums >> Karalamalar
Forum module - topics in forum:
Karalamalar - Kafa öne eðilir ve yazýlar çýkar..
güncemden...
hava sıcak,terliyorum...
hadi eve gidiyim artık! Okul yordu bugün beni...
otobüsün biri geliyor.. ama geçmez yolumdan..
hadi gelsin artık şu otobüs de kavuşayım evime karanlık odama...
bekliyorum...
sıcak...
bi an!
'O' geldi..
gördü beni..
selam bile vermedi bana! yanına gittim...
çok güzel!!
konuşuyor hep dinliyorum.. kelimeler çıkmıyo ağzımdan
nedeni yok!
kelimeler dökülmeye devam ediyor ağzından,
sadece dinlemek istiyorum... sonsuza kadar..
o kadar güzel ki...
hava o kadar da sıcak değil artık!
pek de yorgun değilim...
mutluyum... (o anki tüm kötü şeylere rağmen!)
hiç bi şey canımı sıkmıyo o an...
ne olursa olsun!
mutluyum dedim ya..
hava hiç sıcak değil..
eve gitmek istemiyorum ki....
herzaman yanında olmak, içini içimde hissetmek, damarlarında dolaşan kanın her bir alyuvarında koşuşturmak istiyorum, oralardan kalbinin derinleriklerine ulaşıp adımı kazımak istiyorum yüreğine.... hiç bir zaman silinmemesini istiyorum...
otobüs geldi..........
evime gider bu otobüs, ama binmek istemiyorum..
onu bırakamıyorum... yapamıyorum bunu içimi içimden alamıyorum kendimi ayıramıyorum parçalara... bölemiyorum....
binmedim!
sadece bir kaç kelime daha istiyordum dinlemek!
öğrenciler evlerine doğru yol almaya başladılar yavaş yavaş durak boşaldı..
bir tek ikimiz kalsın istedim..ikimiz soluyalım bu havayı sadece... yaşamımdaki tüm fiilleri onunla yapıyım istedim...
sadece dinledim anlattıklarını...
çok güsel!!!
neler mi anlatıyodu? bilmiyorum.... Anlattıklarını dinlemiyordum aslında.. onu dinliyordum ben sadece.. gözlerini dinliyordum, kalbini..belki de herzaman bana anlatmasını istediğim şeyleri dinliyordum.. En büyük hayalimi, artık yaşamımın tek amacı haline dönüşmüş olan hayallerimi...
otobüs gedli.....
bindik beraber..
biraz ilerledi otobüste, köşeye yaslandı..
tam camın kenarına....
devam ediyordu bana anlatmaya.... bilmiyordu benim asıl dinlediğim duyduğum sözcükleri...
otobüsün giderken yarattığı sıcak rüzgar yüzüne vuruyordu...
saçları rüzgarla dalgalanıp yüzüme doğru geliyordu..
çok güzeldi!!!
rüzgar devam etmekte...
bi an gözlerime baktı..anlamsız bir biçimde baktı... hiç bişi demedi
bende sustum konuşmadım.. aslında konuşabileceğim çok şeyim vardı tüm benliğimi ona anlatabilirdim..
benim düşündüklerimi düşünmesi için o an herşeyi verebilirdim...
inmem gereken durağıma geldi otobüs... inmedim..
sadece biraz daha kalmak istedim..yanında olmak...
sadece mutlu oluyordum onunlayken herşeyimi unutuyordum ne olursa olsun!
hiçbir derdim yoktu... sadece o anı yaşıyordum...Hayatım boyunca olabileceğim en mutlu anı...
bir durak daha geçti, inmedim...
biraz daha kalmak istedim...
sadece gözlerine bakmak onu dinlemek... dinlerken kendimi sonsuz huzura kavuşturmak... kendimi cennetin güzelliklerinde bulmak...
çok güzeldi.... o kadar güzeldi ki!!
ve bir durak daha geldi...
görüşürüz....
sadece tek kelimeyle bitti yaşananlar..
hoşçakal....
otobüsden indim, kaldırımdayım...
yapayanlızım...
hiçbir varlığım yok...
hiçbirşey istemiyorum.. belki oraya çöküp ağlamak...
önümde uzun bir yol..
yürümeliyim..
ilerliyorum önüme bakmadan.. düşünüyorum kendi kendime
ya sonra???
nolucak sonra??
bilmiyorum...
yakında gidicek yanımdan... başka şehirlere gidicek benden uzağa... içinde benim olmadığım okullara...
sadece hoşçakal diyicek yine ve gidicek...
bir daha göremiyicem belkide... kendi yanlızlığıma sığınacağım günden güne, yitireceğim tüm yaşam hücrelerimi...
gidicek...
hayal ediyorum...
gitmiş...
bir yandan evime doğru yoluma devam ederken bi yandan onu gelecekte ziyarete gittiiğimi düşünüyorum..
beni gördü... tanımadı bile tam olarak..
yine selam bile vermedi....
bi yana attım tüm düşüncelerimi yoluma devam ettim...
evimdeyim, odamda...
bilgisayarımın başında güncemi yazıyorum....
ağlıyorum.................
Arkadaşlar hayatımda ilk defa oturup yaşantımı düşüncelerimi kaleme daha doğrusu klavyeye aldığım yazıdır...Umarım beğenirsiniz... aylar önce internette ki gunceme yazmıştım sizlerle paylaşmak istedim....
Duygularını rahatlıkla ifade edebilmen, bunları aktarırken rahat okunmasını sağlayabilmen çok güzel... Sanırım bu sende var olan bir yetenek olmalı... Sadece küçücük bir eleştirim olacak, arada bazı kelimeler hatalı kaçmış
Diğer yazdıklarını da merakla bekliyorum... Ellerine sağlık...| AurorA Wrote: : |
| Duygularını rahatlıkla ifade edebilmen, bunları aktarırken rahat okunmasını sağlayabilmen çok güzel... Sanırım bu sende var olan bir yetenek olmalı... Sadece küçücük bir eleştirim olacak, arada bazı kelimeler hatalı kaçmış Diğer yazdıklarını da merakla bekliyorum... Ellerine sağlık... |
teşekkür ederim beğendiğin için
tek kalemde yazmıştım ben bunları o halimle olmuş olabilir yanlış kelime cümle vs..
aga kimbu hatun,solesene hadi lan,sole tamam,valla kimseye solemem lan,yazı guzel yalnız,serefsiz okuda kompoziyon sınavarında da boole mi yazion
ondan ii not olıon demi,ibne yaa!saol trojanım saol
yannız seninde bişiler karaladığını biliyorum arada tenefüslerde görmüyorum sanma bekliyoruz tüm metaltr olarak...koskocaman bir soruyla başlıyorum yazıma:
BEN NEDEN HEP HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAYAN KİŞİYİM?
kimseden hiçbir şey beklemezken,kimseye sözler vermezken yaptığım hataları telafi etmeye çalışırken,hah şimdi oldu,evet hayatımda adamakılı insanlar var derken neden hep birileri bunu bozmak için çaba harcıyor?işin kötüsü,evet,her seferinde de benim yaptığım bir şey olmuyor..ne ilginç değil mi?
insanlar durup dururken benden sıkılıveriyor hiç nedensiz...sanki ben onların oynadığı müzik kutusu.istediğin zaman aç eğlen,canın sıkılınca at bir kenara,koy karanlık köşelere.
fazla iyilik mi bunlatıyor insanları?ya da sevgi görünce mi bıkılan kişi olunuyor...fikirler,tercihler kişiye ait olup karşı taraf hiç umursanmıyor..bu mudur "sonsuza kadar yanında kalmak" yada "yokluğunun hissedildiği kişi olmak"?
daima özlenen kişi olmak,hep ihtiyaç duyulan kişi..evet,ben hep bu kişi oldum..ve yine bana söz verenler tarafından hiç sebepsiz bir kenara itildim..kırık oyuncak gibi..
ha,benim de kimseye itimatım yok bu saatten sonra.istediğinde bir kenara atılabilecek biri değilim ben.beni 'çok iyi anlayanlar' bunu da anlamalılardı çoktan..
tutarsızlık had safhada insanlarımızda..önce birçok güzel şeyler yaşanmasına ortam hazırla sonra söylediğin sözler ölçüsünde(!)davran..olacak iş değil...sözler insanın kişiliğini ortaya konar kanımca..tutulduğunda o insanı anlamlı yapar daha çok..tutulmadığında da gerçek kimlik çıkar ortaya...bu sebeple tutamayacağım sözler vermemeye çalıştım çoğu zaman.verdiysem de tuttum hep..
madem bu durumdan sıkıldınız hiç başlamayacaktınız...madem hoşlanmadınız bu durumdan,oluşmasına hiç fırsat vermeyecektiniz.ağzınızdan çıkan sözleri tartacaktınız..allahıma bin şükür sözlerim hala aynı geçerlilikte..tutarsızlık yok sözlerimde..bir de öyle bir şey var ki;sanki bu durumu ortaya ben çıkarmışım...bu gidişatın başlangıcı ben değilim...ben hala eski sevgilim için acı çekerken "arkadaşça" duygular besleyerek ilerlettim ilişkimi ta ki ben de o "büyünün" içinde kendimi bulana dek..
şimdi suç bende mi yani?bana haber bile verilmeden benden kaçılacak kadar mı suçluyum ben?ha ha ha:)
çok merak ediyorum acaba o sıkıntılı günlerde benim kadar içten,onun yanında olmaya çalışan,o sıkılmasın diye uğraşan bir kişi daha oldu mu?
ben artık sıkıldım..güçlü olmaya çalışmaktan da böyle şeylerle uğraşmaktan da..
karşımda bana gerçekten değer veren ve beni hayalkırıklığına uğratmayacak kişiler istiyorum lütfen...
budur!
ha bir de bir soru daha:ben bıraksam da bırakmayacaktınız beni,şimdi siz bıraktınız biraz karıştı durum.nedir?
bu da epey vakit önce gunceme yazdığım bir günlüğümdür.. Aklıma geldikce paylaşıyorum sizlerle.. beğenirsiniz umarım..
